Master GiG

Recensie Master GiG

Op 3 maart speelden wij in zaal Stam  de ‘Master GiG’. Samen met het gasttrio Key2Hearts

Meesterlijk optreden BiG GiG & Key2Hearts – Door Pieter Wever

BiG GiG had vorig jaar al een puik visitekaartje afgegeven met BiG-Movie-GiG en zet in een vernieuwde bezetting, deze lijn voort. Zaterdagavond was een thuiswedstrijd voor BiG GiG in partycentrum Stam te Wognum. Er was voor gekozen om de avond samen met Key2Hearts vorm te geven, en dat was wederom een geslaagde keuze.

Vader Piet Meester en dochters Lynn en Nienke wisten voor de pauze de uitverkochte zaal te boeien met gevarieerde zang en gitaarspel. Zowel samen als individueel kwamn zij tot grote hoogten. Alledrie introduceerden ze de nummers op ongedwongen wijze, wat een prettige sfeer creëerde. Zo werd het nummer “Wat gebeurt er op straat “ in de auto gezongen op weg naar het vakantieadres.
De zuiverheid van de stemmen was indrukwekkend en bij de samenzang bleken de stemmen goed bij elkaar te passen. O.a. muziek van Bob Dylan, Toon Hermans, de Beatles en Amy Winehouse werd voortreffelijk neergezet.

Het drietal werd regelmatig ondersteund door enkele leden van BiG GiG voor extra muzikale achtergrond en ook een enkele (prima) saxsolo, waarbij je heel goed merkte, dat het klikte tussen beide muziekgezelschappen.
Na de pauze was het de beurt aan bigband BiG GiG om hun kunnen te laten zien en horen.
Een drietal nummers van het BiG-Movie-GiG-repertoire werd ten gehore gebracht. Het was niet te merken, dat maar liefst vier nieuwe bandleden meespeelden. Voor alle duidelijkheid ; deze bandleden waren er vorig jaar nog in Hoorn en Enkhuizen niet bij.
Het ontbreken van trompettist Jan Rottiné liet zich (niet alleen muzikaal) gelden. Toch wist de trompetsectie o.a. in de A-Train van Ellington, de soms hoge noten te (k)raken en een mooi optreden neer te zetten. De trompetsolo van Jurre ter Horst bij het nummer Sorry van Kyteman, benaderde het origineel.

Zo nu en dan werd bij enkele nummers de samenwerking gezocht met de Meesters, wat resulteerde in mooie muziek.
Smile (“Although a tear may be ever so near”) werd voortreffelijk ten gehore gebracht,.Er viel veel te genieten, onder meer van de goed uitgevoerde soli, o.a. van Marleen in “Lover Man”om maar wat te noemen.
De bigband had er zichtbaar plezier in, en bewoog lichaam en instrument mee met de muziek, waarbij de nieuwe saxofonist Martijn Pronk bijna van zijn stoel viel.

Dirigent Martijn Bos stuwde de bigband ook door zijn enthousiasme naar grote hoogten en presentatrice Agatha Koppes sloeg de ene kwink na de andere en dat kon het publiek zeer waarderen. Ik kan iedereen een volgend optreden van BiG GiG van harte aanbevelen!